24 فوریه 2018•بهروزرسانی: 25 فوریه 2018
استانبول/خبرگزاری آناتولی
رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور و رئیس حزب عدالت و توسعه ترکیه طی سخنانی در ششمین کنگره استانی حزب متبوع خود در استان عثمانیه گفت: هیچ پروژه ای که رضایت، منافع، نگرانی و درخواست های ترکیه را در نظر نگیرد شانس اجرا در منطقه را ندارد.
اردوغان در ادامه تصریح کرد:
«در عفرین چه کرده اند؟ کوه را حفر کرده اند، آن بتن و سیمان ها از کجا آمده است؟ می دانیم که از کجا آمده است. در گفتوگوی تلفنی به خود آنها نیز خواهم گفت که این میکسرهای بتن را شما فرستاده اید. این تونل ها را شما حفر کرده اید. با این تونل ها امکانات زندگی را از آنجا برای این تروریست ها فراهم کرده اید. اکنون به ترکیه و مردم ترک پند و اندرز ندهید. اگر قرار باشد کسی درس عبرت بگیرد خود شما هستید.
ما مثل نور چشمان خود از امانت شهدا مواظبت خواهیم کرد و این کشور را مطلقا تسلیم بی اصل و نسبها نخواهیم کرد. به حساب تک تک کسانی که خون شهدایمان را ریخته و مرتکب جنایت شدهاند، خواهیم رسید.
یک میلیون برادر و خواهر ما در سوریه در برابر چشمان جهانیان قربانی تروریسم دولتی شدند. هنوز هم مفلوکانی هستند که میگویند 'با اسد مذاکره کنیم یا این کار را با اسد به سرانجام برسانیم'. شما میخواهید چه چیزی را با کسی که یک میلیون از شهروندانش را کشته اصلاح کنید؟
آیا شما کشوری را سراغ دارید که به جنایت های اخیر در غوطه شرقی به شکل جدی واکنش نشان دهد؟ میگویند 'غیر نظامی، غیر نظامی، غیرنظامی'. پس افرادی که در غوطه شرقی کشته میشوند چه کسی هستند؟ آیا نظامی هستند؟
مداوم میگویند که 'باید اقدامات لازم را برای مقابله با کسانی که از سلاح شیمیایی استفاده می کنند را انجام دهیم'. در حمله شیمیایی هزار الی هزار و پانصد نفر کشته می شوند، چرا سلاح های متعارف را در نظر نمی گیرید؟ یک میلیون نفر با این سلاح های متعارف، بمب های بشکه ای، تانک و توپ کشته شدند. یک میلیون نفر. آیا وسیله مهم است یا نتیجه؟ شما باید به نتیجه توجه کنید. کشتار با سلاح متعارف مشروع است و با سلاح شیمیایی غیرمشروع. آیا چنین دیوانگی وجود دارد؟
هر روز شاهد وقوع این واقعیت هستیم. همچون صد سال گذشته منطقه ما قربانی مبارزه قدرتهای مشخصی برای کسب رانت و منافع میشود. تلاش میشود که مرزهای جغرافیایی منطقه بار دیگر توسط امپریالیستها که بوی نفت به مشامشان خورده با خون و اشک مردمان منطقه ترسیم شود. اما بزرگترین مانع این نقشه همانند صد سال گذشته ترکیه است.
می خواهم به وضوح و روشن بگویم، امروز هیچ پروژه ای که رضایت، منافع، نگرانی و درخواست های ترکیه را در نظر نگیرد شانس اجرا در منطقه را ندارد. تا پای جان ایستاده ایم. هیچ راه دیگری نیست. به هیچ وجه اجازه نداده و نخواهیم داد اقداماتی که بقای کشور و امنیت شهروندانمان را به خطر بیاندازد محقق شود.
تاکنون طی عملیات شاخه زیتون در عفرین 1951 تروریست از پا درآمده است. کسانی که قبلا در ویدئوهایی ادعا میکردند که برای دادن درس به جمهوری ترکیه آمدهاند، امروز در حالی که بر روی تابوتشان تکه پارچهای کشیده شده برمیگردند. کسانی که تا همین یک ماه پیش ما و دولت ما را به چالش میکشیدند، امروز رو به اربابان غربی خود التماس میکنند که 'ما را نجات دهید'. بیهوده تلاش نکنند، چرا که به هر کسی التماس کنند یا برای هر کسی هم که زاری کنند، تاوانی که مستحق آن هستند را خواهند پرداخت.»
