Поминаа 9 години откако Русија го анектираше Крим

ИСТАНБУЛ (АА) - Поминаа девет години откако Русија го анектираше украинскиот регион Крим и ја презеде контролата над 15 отсто од земјата од почетокот на војната меѓу Москва и Киев пред повеќе од една година, јавува Анадолу.

Во главниот украински град Киев на 21 ноември 2013 година избувнаа протести откако Виктор Јанукович, тогашниот проруски претседател на земјата, одби да потпише договор за асоцијација со ЕУ, што резултираше со масовни протести и јавно негодување, што доведе до бегство на Јанукович од земјата на 22 февруари 2014 година.

Прозападните политичари ја презедоа Владата по заминувањето на Јанукович, а во меѓувреме воените единици што доаѓаа од руската база на полуостровот станаа видливи во различни градови во земјата.

Руските трупи на крајот се префрлија на полуостровот, и покрај тоа што ги прекршија договорите од 1997 и 2010 година меѓу Киев и Москва за локацијата на руската Црноморска флота.

Прорусите почнаа да вршат притисок врз украинскиот Парламент за анексија на Крим кон Русија на 25 февруари 2014 година, а речиси 400 проруски поддржувачи побараа референдум за Крим да ја прогласи својата независност, откако го блокираа пристапот до Парламентот на регионот.

Два дена подоцна, вооружени лица во зелени воени униформи опремени со маски, но без ознаки, почнаа да ја преземаат контролата врз јавните згради.

„Малите зелени човечиња“, како што подоцна беа дефинирани, подоцна почнаа да ги туркаат кримските Татари и Украинците од полуостровот поради одлуката на кримскиот Парламент да одржи референдум за припојување на регионот кон Русија.

И покрај противењето и бојкотот на кримските Татари на одлуката на Парламентот, на 16 март 2014 година во регионот беше одржан таканаречен референдум, чиј исход даде поддршка за анексија на Крим.

Меѓународните организации, вклучително и ОН, и многу земји, како што е Туркије, се спротивставија на референдумот и го оценија како незаконски, додека Русија го призна референдумот.

Притисокот врз кримските Татари се зголеми набргу по нелегалната анексија на Крим, особено поради настаните на 26 февруари, кога околу 10.000 луѓе се спротивставија на група проруски сепаратисти.

Правата на кримските Татари почнаа да се кршат и беа приведени многумина, додека Меџлисот на кримските Татари беше наведен како „екстремистичка организација“ од Москва.

Неодамна, дел од руската офанзива како дел од нејзината „специјална воена операција“ во Украина беше започната преку Крим.

Војната доведе до организирање референдуми слични на оние што претходно се одржаа на Крим во украинските региони Доњецк, Луганск, Запорожје и Керсон, што подоцна резултираше со нивна анексија кон Москва.

Овие референдуми беа широко осудени од меѓународната заедница, а европските нации и САД ги нарекоа „измама“.

Оттогаш, Русија се повлече на левиот брег на реката Днепар, оставајќи го административниот центар на регионот Керсон, но продолжува да ја контролира директната копнена врска со Крим.

Керсон, што се наоѓа на северниот дел на полуостровот Крим, е од големо значење за Крим, каде што по неговата анексија доживеа недостиг на вода поради неговите водни ресурси.

Во меѓувреме, околу 70 отсто од регионот Запорожје, каде што сè уште има интензивен конфликт, е под контрола на руските сили, вклучувајќи ја и нуклеарната централа Запорожје, најголемата нуклеарна централа во Европа.

И двата региони Керсон и Запорожје се клучни за Русија во одржувањето на патната врска со Крим преку регионот Донбас.