Триесет и шестгодишниот Рефик Демирташ од турскиот град Измир, по раѓањето на 10-месечната ќерка Дениз, продолжува да оди на маратонски трки на кои не учествувал извесен период, а сега трча со својата ќерка во детска количка, пишува Анадолу.
Демирташ, кој првпат учествувал на трка со ќерката кога имала шест месеци, во изминатите четири месеци со неа трчал на различни трки.
Рефик Демирташ, кој во градот поседува салон за автомобили, почнал поретко да се занимава со спорт откако пред 10 месеци станал татко. Во тој период престанал да оди и на маратонските трки на кои со години учествувал, а во мај отишол да го следи маратонот што се одржал во Чешме.
Таму првпат трчал со својата шестмесечна ќерка во детска количка и забележал дека таа се забавува и не е вознемирена.
Потоа Демирташ набавил опрема за трчање и количка со три тркала, ја прицврстил ќерката со појас во количката и ги презел неопходните безбедносни мерки.
За да не ѝ биде здодевно на ќерка му, во деновите кога не врне го остава отворен предниот дел од количката, а на Дениз ѝ дава играчка за да има со што да се занимава додека трчаат.
За време на трчањето таткото Демирташ прави кратки паузи за да ѝ даде храна и вода на ќерката, а тие моменти ги снима и ги споделува на профилот на социјалните мрежи со име „Татко и ќерка трчаат“.
Таткото и ќерката во јуни трчале 10 километри во Истанбул, а во август 10 километри на островот Хиос.
Рефик Демирташ и неговата ќерка учествувале и на Меѓународниот 9 Септември измирски полумаратон, организиран во рамките на настаните по повод 104-годишнината од ослободувањето на Измир од непријателската окупација, а неодамна поминале 10 километри на трката „Урла, едно сме“.
Таткото Демирташ за Анадолу изјави дека професионално се занимавал со спорт и учествувал на маратони до раѓањето на ќерката.
Објаснувајќи дека морал да направи пауза од спортот откако добиле бебе, Демирташ рече:
„Во овој период мојот живот почна целосно да се менува. По раѓањето на бебето решив повторно да почнам да се занимавам со спорт, но одлучив и неа да ја вклучам во овој процес. Така, почнавме да правиме нешто заедно. Создаваме спомени заедно, спортуваме. Сакам Дениз да се навикне на спортот на овој начин и да расте знаејќи дека тој е дел од нејзиниот живот. Многу уживам. Кога трчам со бебето, се чувствувам повозбудено и поинтересно е отколку кога трчам нормално. Порано, кога трчав сам, слушав музика. Сега, додека трчам со бебето, истовремено се грижам за неа и создавам спомени со неа. Убаво разговарам со неа. Понекогаш ми одговара. Тоа ми се допаѓа, многу е убаво.“
Демирташ истакна дека додека трча ѝ дава храна на ќерка си, додавајќи дека таа обично почнува да плаче кога тој ќе престане да трча.
Мајката Нурдан Демирташ раскажа дека по раѓањето на Дениз побарала од сопругот да се грижи за бебето.
Наведувајќи дека сопругот ги споделувал на својот профил на социјалните мрежи моментите кога спортува со нивната ќерка, Демирташ рече:
„Истражуваше дали во Турција има некој што го прави ова, дали има ваква група за трчање, дали трчаат татковци. Потоа ја најде количката. Рече: 'Ако ништо друго, барем ќе ни остане спомен со Дениз. Од ова ќе видиме како растела.' И јас помислив дека тоа е убаво нешто и се согласив. Всушност, многу е тешко да се трча со бебе дури и во вакви временски услови.“
contact_the_ombudsman
is_there_an_error_in_this_story
